Welkom bij mijn eerste blog op mijn eigen website. Ik vond dat eerlijk gezegd best spannend. Wat als niemand de website vindt? Wat als mensen mij niets vinden? Wie ben ik om te denken dat ik dit kan?

Stop. Daar ging mijn angst met me aan de haal — of mijn ego, zoals ik het zelf noem. Herkenbaar?

Beginnen als coach vond ik spannend, terwijl mijn werkervaring er wel degelijk was. Ik heb veel mensen opgeleid, begeleid en gesproken. Een coachingpraktijk had ik nog nooit opgebouwd. Toch dacht ik: ik kan dit leren. Dus ging ik ervoor.

Die angst verdwijnt niet opeens. De ene dag is rustiger dan de andere. Als de kinderen de ochtend met ruzie beginnen, de oudste boos naar school gaat en de jongste niet wil opschieten, krijgt twijfel makkelijker ruimte. Dan denk ik al snel dat ik het niet goed doe, terwijl veel van wat om me heen gebeurt gewoon een omstandigheid is.

Ik heb heel concrete angsten — voor slangen bijvoorbeeld, of wanneer ik langs water rijd. Maar zodra angst mijn eigenwaarde of mijn onderneming probeert over te nemen, probeer ik sneller te herkennen welk oud patroon wordt geraakt. Niet door gevoelens weg te drukken, maar door ze niet automatisch als waarheid te behandelen.

Wanneer je merkt dat oude gedachten weer beginnen, mag je pauzeren en een grens trekken. Begin opnieuw, zo vaak als nodig is. Jij bent het waard. En blijkbaar vond jij deze blog — dus mijn website werd gevonden.

Liefs, Cornelie